Inleiding:

Jaap, René en Jan wandelen al meer dan 20 jaar samen. Na het Pieterpad en een rondje Nederland over diverse LAW's besloten ze hun eigen wandeling samen te stellen: slingerend door België langs zoveel mogelijk verschillende abdijen. Liefst die die ook bier brouwen. Van Thorn naar Sluis. De wandeling startte in de herfst van 2016. Wanneer ze klaar zijn? Geen idee, maar dat zou zo maar weer eens 10 jaar kunnen duren. Dat geeft niks: wat in het (bier)vat zit verzuurt niet.

Dag 1

(zaterdag 8 oktober 2016)

28 km

Een nieuwe episode in het leven van dit wandelgezelschap Jaap, René en Jan. Na het Pieterpad en ons rondje Nederland gaan we nu met onze eigen wandeling starten: de Via Abdya. Het idee is om door België heen te zigzaggen en daarbij zoveel mogelijk abdij(bieren) aan te doen. Eerst willen we echter nog het stukje van Limbricht naar Thorn lopen, omdat we dat stukje van het rondje Nederland nog niet als driemanschap hebben gelopen. Vrijdagavond zijn we in het donker in Limbricht aangekomen en na een snelle, maar smakelijke pizza lopen we nog een klein stukje tot de eerste geschikte kampeerplek. Een plek waarvan je verwacht dat je er een week kunt staan zonder dat iemand je zal zien.

  De start bij onze kampeerplek.

Echter: 's morgens om half acht staan we op en vrijwel direct staat er een boswachter bij de tent: hij had ons zien staan, maar wilde ons niet wakker maken. Wel laat hij ons weten dat we eigenlijk op een rustplaats voor dieren staan. Hij snapt dat we hier morgen niet meer staan en doet verder ook niet moeilijk. Jaap probeert nog een bekeuring voor wildkamperen bij hem los te peuteren, maar slaagt niet.
Heerlijk wandelweer en veel verharde paden. Meestal volgen we het Pelgrimspad. Bij het dorp Schipperskerk wordt druk gewerkt aan de Maas, maar het uitzichtpunt is achteraf overbodig: vanaf de brug kun je de werkzaamheden en hoe het wordt net zo goed zien. Koffie met vlaai in De Keet. Binnenkort komt er een andere eigenaar in. Ik vrees dat ook die het moeilijk gaan krijgen om op deze plek een druklopende zaak te krijgen.

 Werkzaamheden bij de Maas

We wandelen verder naar Maaseik over een onverhard pad langs de hier zeer smalle Maas. Het heeft al weken niet geregend en de Maas is een regenwaterrivier. We dwalen wat door dit Belgische stadje, maar vinden nergens een frietkot dat open is. Dan maar een uitsmijter in een restaurant waar een internationaal team volleyballers van elk meer dan twee meter lang ook bivakeert.

 Waarschijnlijk is de Maas nergens smaller dan hier.

Door prachtig Aldeneik en verder langs de hier een stuk bredere Maas. Mooi. Bijna alleen nog maar verhard lopen en dan Thorn. In dit witte dorp een paar plaatselijke flessen wijn voor thuis gekocht en een biertje gedronken in de kroeg. In Thorn ook het volgens ons officiële beginpunt van de Via Abdya: de abdij van Thorn.

 Van links naar rechts bij de start van de Via Abdya: Jan, Jaap en René,

Nog een klein stukje lopen en net buiten het dorp onze kampeerplek voor vannacht. Een plekje waar we tijdens onze wandeling van het Grenslandpad ook al stonden. Het Pelgrimspad en het Grenslandpad kruisen elkaar hier.
Tentje bouwen, eten, biertje drinken en mooie gesprekken. De drank gaat, net als gisteren, niet eens op en net voor middernacht liggen ook René en ik in de slaapzak.

Dag 2

(zondag 9 oktober 2016)

26 km

 

 Ons kampeerplekje voor deze nacht.

Geen heel koude nacht, wel weer heel mooi wandelweer als we iets over half acht opstaan. Nog meer zon dan gisteren. Eerst ontbijten en dan de rugzakken weer op. Tot het volgende dorp nog een klein stukje Pelgrimspad en dan via de fietsknooppunten verder. We wijken daar overigens al snel weer van af en volgen een onverhard pad langs een beek in plaats van de verharde weg. De rest van de dag volgen we wel de knooppunten en lopen ook nauwelijks onverhard meer. Waarschijnlijk zal de hele Via Abdya vooral verhard zijn. Vandaag overigens wel door een over het algemeen afwisselend landschap en over kronkelende wegen.

 Veel mooier dan dit wordt het niet.

Na een kleine drie uur wandelen zonder pauze stoppen we in de horeca van Molenwei. Niet de meest inspirerende plek om het zo maar eens uit te drukken. Wel een vrolijke barman en leuke muziek.
Vrij snel daarna de saaiste vier kilometer van het hele weekend: een kaarsrechte weg met relatief veel autoverkeer en weinig uitzicht. Gelukkig snel daarna weer een stuk meer afwisseling. Nog een stukje langs het kanaal en dan al snel ons eindpunt voor dit weekend: Opitteren. Tijd voor het eerste abdijbiertje van de route: Herkenrode. De tripel smaakt prima, de dubbel (en tripel) gaat mee naar huis. We hopen dat er nog veel verschillende abdijbiertjes mogen volgen de komende jaren.

 En ons eerste abdijbiertje van de route.

Een lange reis per auto, auto, trein, trein, trein en fiets brengen me tenslotte weer thuis bij Eljer, Jilke en Hanneke. Op naar de volgende etappe van de Via Abdya!

Dag 1 (3)

(vrijdag 29 juni 2018)

2 km

Na ruim een halve dag werken fiets ik in korte broek en op teva's naar het station. Ondanks de bloedhitte willen we toch een weekendje wandelen. De sessie in december (sneeuw) en maart (temperaturen ver onder nul en snijdende oostenwind) hadden we respectievelijk geannuleerd en gecanceld. Nog een keer annuleren of cancelen leek geen optie.
René pikt me op in Best en zo rijden we naar het eindpunt van deze sessie: Zonhoven. Jaap is er al en in één auto rijden we naar Opitteren. Eerst een lekkere tripel op een terras en dan nog even langs de snackbar. Fascinerend hoe er daar toch anders gewerkt wordt dan in Nederland. Tsja. Buiten eten we alles op en dan de rugzakken op.
Langs de brouwerij het dorp uit en vrij snel daarna het bos met de paalkampeerplek. Tent op de vlonder opgezet, de waterpomp uitgeprobeerd en dan tijd voor bier. Het wordt laat.

 De tent op de vlonder.

 

Dag 2 (4)

(zaterdag 30 juni 2018)

31 km

Een warme dag, maar tot het einde van de dag valt het niet tegen. Het waait gelukkig af en toe, maar de thermometer gaat ruim door de 30 heen, net als de afstand.
Om zeven uur staan we op en na het ontbijt zijn we al snel weer onderweg. Het eerste stuk lopen we vooral door het bos. We volgen de fietsknooppunten, dus vooral over rechte asfaltfietspaden. Af en toe een voormalige akker, al dan niet met klaprozen ingezaaid als gedenkteken voor de Eerste Wereldoorlog.

 Een voormalige akker.

Af en toe wat fietsers, maar verder weinig mensen. Ook de dorpjes, met vaak naar onze smaak erg lelijke huizen, lijken leeg. Niet verlaten of slecht onderhouden, maar met niemand thuis. Voor we onze flessen kunnen vullen duurt daardoor ook wat langer. Een lange pauze op een terras in de schaduw. Misschien wel de lekkerste vlaai uit m'n leven. Na nog een biertje is het weer tijd om verder te lopen. Het landschap wordt wat saaier. Geen bos, wel akkers en asfaltwegen.
Ter Dool is een hoogtepunt. Onze tweede abdij van de Via Abdya is er één zoals je je voorstelt bij een abdijbrouwerij. Ze hebben er zelfs bier van minstens 16 (!) jaar oud om te drinken. Natuurlijk willen we die proeven. En na nog een paar eenmalige en bijzondere brouwsels voor thuis in de rugzak te hebben gestopt gaan we weer op pad.

 Ter Dool

We willen zo snel mogelijk staan, maar moeten helaas nog een uur verder lopen voor we eindelijk een plekje voor de tent vinden. Eerst een dorpje en industrieterrein en pas over negenen staan we. Dan eerst uitdampen voor we gaan eten koken en tent bouwen. We hebben niet echt honger, maar drinken wel veel water, al dan niet met poederlimonade. Jaap gaat naar bed en René en ik blijven nog een flinke poos praten. Behalve een flesje Westmalle wat we delen drinken we verder niks meer. In de verte het geluid van een festival en later ontzettend schrikken van een paar brommertjes die recht op ons af te lijken rijden, maar gewoon de bocht in het fietspad volgen. Daarna al vrij snel de slaapzak in. Beter gezegd: op.

Dag 3 (5)

(zondag 1 juli 2018)

24 km

Redelijk geslapen en hoewel het nog niet heel warm is zullen we de dertig graden vandaag ongetwijfeld ook wel weer halen. De benzine wil niet branden, dus geen thee, maar water bij het ontbijt. Wel sneller op stap daardoor. Ook vandaag fietsknooppunten, maar wel een stuk drukker dan gisteren. Met name door de vele racefietsers. Het is tenslotte wel België.

 We lopen eigenlijk alleen maar verharde wegen.

Wat rechtere wegen en ook een iets lager tempo lijkt het. De kilometers van gisteren worden gevoeld. Helaas is de eerste horeca nog dicht, maar na even verderop de flesjes weer gevuld en vervolgens gedeeltelijk weer geleegd te hebben lopen we een natuurgebied met heidevelden in, Mooi.
Klein stukje overbrugging en dan zes kilometer rechtdoor over een voormalige spoorlijn door een volgend natuurgebied. Halverwege een klein lusje voor een horecastop. Koffie met een grote wafel of bier en dan weer verder.

 Door een natuurgebied.

Nog een paar kilometer rechtdoor en dan, voor René en mij volkomen onverwacht al, de auto in Zonhoven. Onze wandeling zit er om half twee op.
Inpakken en naar de andere auto bij het beginpunt en daarvandaan naar Best en daar vandaan met de trein naar huis. Ondanks dat het op station Breda een puinhoop is toch nog ruim voor het eten en een stuk vroeger dan van te voren gedacht lekker weer thuis.

Dag 1 (6)

(vrijdag 12 april 2019)

2 km

Dagje werken en halverwege met de middag met de rugzak op de fiets naar het station. Trein naar Best en daar vandaan bij René in de auto richting Sint-Truiden. Daar herenigen we ons met Jaap, die zo juist twee weken is wezen wandelen als start van zijn niet-werkzame leven. Eerst naar de snackbar voor prima friet. Dan de trein naar Hasselt, waar we de Via Abdya weer oppakken. Althans: bijna, want we smokkelen een paar kilometer ten opzichte van ons eindpunt van de vorige keer.
We lopen in de schemer langs het spoor over fietsknooppunten en als snel een LAW naar links tussen weilanden en bosjes. Net voor het donker staat de tent. Het is erg koud, maar na een kopje koffie drinken we nog twee Gouden Carolussen voor we de dikke slaapzakken induiken.

  Eerst eten, dan wandelen.

 

Dag 2 (7)

(zaterdag 13 april 2019)

31 km

IJs in de veldfles en een lek matje. Om kwart over zeven staan we op uit de warme slaapzakken. Ondanks het lekke matje toch goed geslapen. De zon is op. Lekker ontbijten, afbreken, inpakken en rond half negen zijn we op stap.

  Soms een moderne kapel.

Een afwisselende route: licht glooiend, soms wat lintbebouwing en heel veel fruitbouwen, bloeiend op hun mooist. Hier en daar een kasteel, kapel of kerk. We blijven ons regelmatig verbazen over de Belgische architectuur. Soms, althans volgens onze smaak, heel lelijke huizen en heel vaak, ook in die wij wel mooi vinden, erg weinig glas. Betaal je in België misschien belasting afhankelijk van je aantal vierkante meter ramen?

  Veel bloesem vandaag.

Horeca lijkt niet te vinden, maar gelukkig vinden we wel een bakker. Met twee stukken taart per persoon en een kop oploskoffie lukt het ook best.
We slingeren via fietsknooppunten door het Vlaamse land. Relatief veel mooie stukken. Soms LAW en/of een natuurgebied.
In Nieuwerkerken de (bier)voorraad aangevuld en zowaar een kroeg. Zo’n typisch Belgisch café met een uitgebreide bierkaart en waar het speciaalbier spotgoedkoop en een zakje chips heel duur is. Met goede koffie, maar geen warme snacks.
Nog zo’n twee uur lopen tot een grote plas bij een natuurgebied. Daar is een prachtige paalkampeerplek op een groot grasveld met picknicktafels. Je mag er zelfs kampvuur stoken, maar dat doen we niet bij gebrek aan dun en droog hout. Er staat nog een andere tent en later op de avond volgt er nog een tentje.
We bouwen onze tent op en dan warm drinken en eten koken. Niet de beste maaltijd uit onze wandelcarrière. We drinken een biertje en Jaap duikt al snel de tent in. René en ik houden het, ondanks de kou, tot een uur of één uit.

Dag 3 (8)

(zondag 14 april 2019)

15 km

Weer een zeer koude nacht. Lang leve de winterslaapzak. We slapen zowaar uit tot kwart voor acht en om negen uur gaan we weer bepakt en bezakt op pad. Het wordt een grauwe dag vandaag en de zon zien we nauwelijks tijdens het wandelen.
We volgen de GR aar Zoutleeuw. Niet de kortste route, wel een heel erg mooie. Relatief veel onverhard en door een natuurgebied. Het stadje en de grote kerk zien we al lang van te voren liggen. In het plaatsje zelf een meevaller: de koffietent bij de bakker is al open. We zijn niet de enige gasten die het weten te waarderen als je ziet hoe druk het is.

  Zoutleeuw.

Via een fietspad over een voormalige spoorlijn verlaten we Zoutleeuw. Weer veel bloesembomen.

  De boomgaarden bloeien rijk.

De brouwerij bij Wilderen is nog dicht, dus lopen we zonder de stoppen naar Sint-Truiden. Nog even een rondje door de stad en dan de auto.
Herpakt en nog even langs de brouwerij voor een biertje en een broodje en een paar biertjes voor thuis.
René rijdt ons naar Breda en daar vandaan gaan we elk onze eigen weg naar huis. Een prachtig weekend en dito etappe zitten er weer op.


Wordt ongetwijfeld vervolgd!

 

Terug naar hikes in Europa.

Terug naar (wandel) vakanties.